Vagrant Story to gra wydana przez Squaresoft w maju 2000 roku. Do tej pory nie wydano ani na PlayStation, ani na PlayStation 2 gry o tak zaskakującej fabule, średniowiecznym klimacie i grywalności największych hitów. Gra posiada najlepsze cechy różnego rodzaju gier, niestety nie ustrzegła się wad. Jedni oceniają pozycję bardzo wysoko, a inni bardzo nisko. Obie grupy przedstawiają stosowne argumenty. Jedni widzą głównie zalety i nieliczne wady. Inni z kolei odwrotnie. Poniższa recenzja przedstawia według mojej oceny wszystkie zalety i wady tej gry oraz spostrzeżenia dotyczące ewentualnej kontynuacji Vagrant Story.

Fabuła gry osadzona jest w średniowiecznym mieście Lea Monde, w którym kwitło życie. Bardzo dobre uwarunkowania geograficzne - dostęp do morza pozwoliło na szybki rozwój miasta. Mieszkańcy byli szczęśliwymi ludźmi, a miasto słynęło z najlepszego wina w kraju. Jednak nie ustrzegło to części miasta i jego mieszkańców przed wielkim trzęsieniem ziemi. Jednak do Lea Monde powraca życie, a miasto opanowuje ogromna siła, która wskrzesza całe hordy szkieletów i bestii ukrytych w lochach ponurej metropolii. Gdy do miasta zaczynają przybywać żołnierze, przebudzone potwory, żądne świeżej krwi już czyhają na każdym kroku.

Agent Ashley Riot przybywa do miasta. Wspaniały wojownik, który doskonale posługuje się bronią, jak również magią. Po ukończeniu akademii wojskowej z wyróżnieniem przenosi się do specjalnej jednostki wojska VKP (Valendia Knight of the Peace), która zajmuje się pilnowaniem prawa i porządku w kraju. Jako wybitny żołnierz podejmuje się najtrudniejszych zadań. Jego zdolności bojowe czynią go praktycznie niepokonanym. Ale skąd pochodzi jego potężna siła i co kryją jego tragiczne wspomnienia?

Podążając za Sydneyem, charyzmatycznym przywódcą fanatycznego kultu Mullencamp, zagłębia się w ponurych lochach Lea Monde, gdzie czeka na niego ciemność i prawda. Cała intryga do końca nie zdradza rozwiązania, choć wzorowo prowadzi historię głównego bohatera. Klimat gry jest bardzo mroczny i tajemniczy, co idealnie pasuje do tej epickiej opowieści. Można się tu dopatrzyć wielu podobieństw do Final Fantasy Tactics, ponieważ twórcą Vagrant Story jest Yasumi Matsuno, odpowiedzialny za FFT. Podsumowując, fabuła i klimat w grze stoją na wysokim poziomie, co czyni tytuł interesującym pod tym względem. System gry został bardzo dobrze zrealizowany. W menu mamy dostęp do najważniejszych funkcji: magia, umiejętności , Break Arts i wyposażenie. Ten sposób realizacji gry pozwala także osobie słabo znającej język angielski na poruszanie się wśród wielu poleceń gry.

Miecze, topory, młoty, włócznie czy kusze to tylko niektóre z broni dostępnych do naszej dyspozycji. Wszelkiego rodzaju wyposażenie i broń możemy wyciągnąć z zamkniętych kufrów lub wydrzeć umierającym przeciwnikom. Hełmy, napierśnik, naramiennik, buty czy tarcza to druga grupa wyposażenia. Parametry są zależne od materiału z jakiego jest wykonane wyposażenie. Niektóre pancerze można wykonać ze skóry, tarcze z drewna, a bronie z najrzadszych metali. Bogactwo rodzajów wyposażenia i materiałów pozwala praktycznie na ich nie kończące się łączenie w kuźniach. Tylko najlepsi zdołają wykuć silny oręż i pancerze.

Oprócz ataków fizycznych w Vagrant Story istnieje możliwość używania czarów. Te są odpowiednio podzielone na czary leczące, wspomagające i ofensywne. Szeroka gama czarów umożliwia graczowi na leczenie anomalii statusu, zmianę parametrów bohatera i broni lub ochronę przed atakami. Używanie czarów wiąże się ze stratą punktów energii magicznej. Ilość MP jest ograniczona i nie pozwala na bezmyślne jej trwonienie. Większość magicznych zwojów (Grimoire) możemy otrzymać za pokonanie bossa lub wyciągnąć z zamkniętych kufrów. Jednak zdobycie wszystkich czarów jest bardzo trudne, gdyż niektóre z nich można zdobyć tylko po pokonaniu odpowiednich przeciwników. Również system używania magii zorganizowano w grze bardzo dobrze, co jest ewidentnym plusem.

Umiejętności bojowe pozwalają naszemu bohaterowi na łączenie wyprowadzanych ciosów w szereg. Po przypisaniu odpowiednich zdolności trzem przyciskom, łączymy je w łańcuszek ciosów zadający dużo większe straty. Jednak wyprowadzanie ciosów przez dłuższy czas wiąże się z dużym wzrostem ryzyka. Zdolności ofensywne pozwalają na wprowadzenie anomalii statusu przeciwnikowi lub zmianę parametrów broni (punkty DP i PP). Umiejętności defensywne dają możliwość zmniejszenia strat podczas ataku przeciwnika lub kontrataku w tym momencie. Właściwe wykorzystanie zdolności bojowych pozwala na bezproblemowe przechodzenie gry. Do dyspozycji gracza pozostają także specjalne ataki Break Arts. Ich zaletą są większe obrażenia i zasięg niż przy zwykłym ataku. Jednak mają pewną wadę, ponieważ podczas tego ataku następuje spadek punktów HP naszego bohatera. Każdy rodzaj broni ma cztery różne ataki, o różnym zasięgu i odpowiednim wydatku życia. Tak jak zdolności uczymy się przez zdobywanie punktów, wciskaniem odpowiednich przycisków, tak ataków Break Arts - przez eliminację przeciwników odpowiednim orężem. Także w tym przypadku pokazano wielkość gry poprzez niemal doskonały system walki.

Oprawa graficzna i muzyczna nie budzi zastrzeżeń nikogo. Wszystkie pomieszczenia są podzielone na mapy. Odpowiednie obszary charakteryzują się swoistymi cechami. W lesie królują wszelkie odcienie zieleni, a muzyka jest spokojna. Z kolei w ponurych lochach rządzą ciemnie kolory i przerażający jęk ich mieszkańców. Wśród zrujnowanych uliczek na powierzchni rozpoznajemy jasne barwy, a ucho słyszy przyjemny szum wiatru lub wody. To sprawia, że gra cieszy nie tylko oko, ale i ucho. Kolejny plus za oryginalnością gry.

W podsumowaniu chcę ostatecznie przekonać wszystkich, którzy uważają Vagrant Story za słabą pozycję, że są w błędzie. Niesamowita i realistyczna fabuła w połączeniu z właściwie dobranym systemem gry oraz innowacjami typu wykuwanie wyposażenia w kuźniach pozwala ocenić ten tytuł bardzo wysoko. Wada gry jest pewna monotonność, szczególnie na początku przygody, ale idealnie wyreżyserowane wstawki filmowe pozwalają to pominąć. Po każdym przejściu gry możemy rozpocząć wędrówkę od początku, lecz z zachowaniem wyposażenia i parametrów postaci. Przy wielokrotnym przechodzeniu gry dochodzi do dużego wzrostu parametrów naszego bohatera, przy zerowym wzroście parametrów przeciwników. Ostatnie dwie wady są dostrzegane tylko przez największych maniaków i mają związek z wcześniej wymienionymi. Mianowicie chodzi o zbyt niski poziom trudności, który jest związany z pakowaniem postaci i zbyt mały świat, który można zwiedzić w kilka godzin.

W ten sposób wyjaśniłem chyba wszystkie niejasności dotyczące gry Vagrant Story. Jedyne sugestie jakie nasunęły mi się po kilkukrotnym przejściu gry to równoczesny wzrost parametrów bohatera i przeciwników. Druga sprawa to dużo bardziej rozleglejszy świat oraz zwiększona ilość broni i czarów, które można zdobywać o wiele dłużej. Z tymi zmianami nastąpiłaby także pewnie poprawa grafiki i muzyki, co nie byłoby trudne przy nowych możliwościach PS2. Na koniec powiem, że wydanie przez Squaresoft Vagrant Story 2, będącego pewnym hitem na rynku gier Adventure-RPG, na pewno poprawiłoby i tak bardzo dobry wizerunek firmy w oczach graczy i przyniosła niezłe zyski. Cóż więcej ? Możemy tylko czekać na kontynuację tej wspaniałej gry, zadowalając się kolejną częścią serii Final Fantasy.

Bardzo ciekawa gra, która dała gatunkowi jRPG wiele świeżości. Na uwagę zasługuje szczególnie rozbudowany system i nietuzinkowa fabuła.

• Ostatnia modyfikacja: czwartek, 25 grudnia 2008, 02:40
• Artykuł czytany: 11321
• Głosów: 57
• Średnia ocen: 9