Legend of Mana - Historia Świata
W miarę przechodzenia gry, w naszej bibliotece pojawiać się będą kolejne wpisy w tajemniczej książce, zwanej “World History”. Zawiera ona historie świata Fa’Diel od samego początku jego istnienia, aż po dzieje teraźniejsze. Oto polskie tłumaczenie tego, co można tam przeczytać, z zachowaniem chronologii. Znaczną część nazw własnych przetłumaczyłem na polski, aby było wiadomo o co chodzi... mam nadzieję, że nikt nie będzie mi miał tego za złe heh.
Migotliwa świadomość stała się gwiazdą, która rozjaśniła mroki nocy. Bogini Mana’y obudziła swe zmysły, spoglądając w blask słońca. Stworzyła Fa’Diel, wielki świat, jednak póki co pusty.
Bogini Mana’y zabrała ze słońca promienie o sześciu kolorach. Stały się one sześcioma księżycami, a w każdym z nich żyło małe bóstwo. Gdy ci bogowie przebudzili się, wypełnili świat piękną muzyką, przynosząc błogosławieństwo dla całego Fa’Diel.
Sześć bóstwo stało się Bogami Księżyców, którzy poprosili Boginię Many, aby nadała im imiona. Bogini dała każdemu z nich świetlisty kamień, który wypełniał powietrze muzyką:
Gwiazdy, podążajcie za mną! Księżyce, chodźcie i wy! Będziemy świętować nadanie wam imion!
Trybe, łaskawy bóg wody
Zea, namiętny bóg ofnia
Barlen, samolubny bóg złota
Libreyt, szczęśliwy bóg lasu
Morphes, bogaty bóg ziemi
Ghazel, kapryśny bóg wiatru
Bogowie Księżyców cieszyli się, a Bogini Mana’y zapadła w swój sen, stając się wielkim Drzewem Mana’y. Fa’Diel został pozostawiony w rękach Bogów Księżyców.
Bogowie Księżyców stworzyli morza i lądy, drzewa i kwiaty, i dali im światło i władzę nad własnym przeznaczeniem. Swiatło stało się Elementarnymi Duchami, szybującymi po nieboskłonie. Obsypywały one świat hojnym światłem, pragnąc jak najlepiej służyć Bogom Księżyców. Wtedy Bogowie zapadli w sen.
I wtedy powstała potężna bestia, która wybudziła ze snu Bogów Księżyców. Bogowie nazwali to piękne i potężne zwierzę Flammy. Kiedy tylko któryś z Bogów Księżyców zapadał w sen, kolejny Flammy pojawiał się na świecie. W ten sposób, Flammy’ie wszystkich sześciu kolorów zasiedliły wszelkie lądy.
Bogowie Księżyców chcieli prześcignąć się nawzajem w tworzeniu piękna. Wiele razy kłócili się między sobą, starając się wypełniać wolę Bogini Mana’y i zasiedlać świat bestiami. Lecz ciemne chmury przbyły do Fa’Diel i Bogowie Księżyców stworzyli potężniejsze bestie i wypuszczali je na ląd. Nowe Flammy’ie walczyły ze sobą, a cyklowi stworzenia i zniszczenia nie było końca.
Drzewa umierały, a Elementarne Duchy straciły swój blask. Ziemia wyschła i wkrótce rozpoczeły się wojny. Przez lata walk, moc Bogów Księżyców została zatracona. Świat Fa’Diel został zraniony, a w ranach otwierały się przepaści, prowadzące do innych światów. Bogowie Księżyców spojrzeli na inne światy i poznali strach, zazdrość i porządanie.
Drzewo Mana’y zaczęło pękać. Fale chaosu z innych światów przybyły, by pochłonąć cały Fa’Diel. Każdy Bóg Księżyca wybrał jednego Flammy i dał mu kamień. Flammy’ie wzniosły się w niebo. Zostały stworzone z ziemi, aby poszybować po niebie i wrócić do ziemi. Stały się szybującą rzeką Mana’y.
Fa’Diel wypełnił się mocą Mana’y, która go uleczyła i zamknęła przejścia do innych światów. Flammy’ie próbowały wrócić do Bogów Księżyców, jednak nie mogły ich odnaleźć. Stracili oni bowiem swoją pamięć i stali się bestiami. Sześć pozostałych Flammy zapłakały w swym umartwieniu. Fale Mana’y zatrzymały się w powietrzu, tworząc wiele wymyślnych form.
Flammy’ie odwróciły się od Bogów Księżyców i wzniosły się w przestworza. Bogowie zmienili się w gwiazdy, a Flammy’ie nigdy nie powróciły na ziemie. Świat zmienił się po odejściu Bogów i Flammy’ich, a Elementarde Duchy w strachu zebrały się przy Drzewie Mana’y, aby pomodlić się do Bogini. Drzewo zaczęło promieniować migotliwym blaskiem
Światło to wkrótce zasiądzie w ciele, by żyć moglo na ziemi. Istotom tym dane będzie stworzenie tego świata. Ich myśli wyrzeźbią góry i doliny. Zrodzą się na świecie pełni strachu i smutku. Po wielokroć ich myśli ranić będą Fa’Diel, jednak musicie pomóc im zbudować świat.
Wkrótce wiele nowych istot, takich jak ludzie i Faerie, pojawiło się na świecie. Człowiek wykorzystywał potęgę Mana’y do urzeczewistniania swoich marzeń. Faerie wzmacniały siłę Mana’y poprzez śpiew i taniec. Wtem sześć kolorowych świateł zstąpiło z niebios i oświetliło ziemie. Sześć Flammy’ich spojrzało na świat Fa’Diel i na kwitnące na nim życie. Rozpoczęła się nowa era
Legendarne Flammy’ie nigdy nie powróciły na ziemie, ze swoich przestworzy. Jednak na ziemi, wiele podobnych istot zaczynało swoją egzystencje. Wśród nich były smoki, których powierzchowność nadawała im szlachetności tak jak mitycznym Flammy. Stały się one przez to rasą zamkniętą w sobie. Postanowiły jednak zaopiekować się światem Fa’Diel i ochronić go przede jego wieloma wrogami.
Wyrm’y to podobno Flammy’ie, które spadły do innych światów. Potężni magowie wzywali je jednak do Fa’Diel. Wyrm’y posiadały niesamowitą moc Flamm’iech, lecz brak im było ich szlachetności i okazałości. Prawdziwe Flammy’ie pokazują się na świecie bardzo rzadko, w przeciwieństwie do smoków i wyrm’ów. Żaden człowiek nie może przyznać, że jakiegoś kiedykolwiek widział.
Przeznaczeniem ludzi stało się zaludniać lądy. Rozwinęli oni swą technologię i wkrótce zdobyli władzę nad całym fizycznym światem. Ludzie żyjący w Fa’Diel ukazywali się w różnych kształtach, dalej jednak zachowując swoje człowieczeństwo. Niektórzy odziedziczyli swój wygląd po rodzicach, inni zostali ukształtowani przez życie.
Faerie posiadają przezroczyste skrzydła, których nie wykorzystują jednak do latania. Tylko młode Faerie widoczne są dla ludzkiego oka, a ich ciała znikają w miarę dojrzewania. Ostatecznie, Faerie stały się zupełn ie niewidzialne dla ludzi.
Więź pomiędzy światem ludzi i światem Faerie została zachowana poprzez Drzewo Mana’y, które istniało w obu rzeczywistościach jednocześnie. Pochłaniało ono Mana’e świata Fa’Diel i wypuszczało ją w atmosfere. Ludzie wykorzystywali drzewa jako opał i budulec, zatłaczając ich moce do martwych przedmiotów. Faerie wykorzystywały moc Mana’y emitującą z roślin, aby zmienić Fa’Diel w lepsze miejsce.
Chociaż nie mieli takiej siły jak Faerie, wszyscy ludzie mogli kiedyś korzystać z mocy Mana’y do własnych celów. Umiejętność wykorzystania jej potęgi była dana wszystkim ludziom, jednakże wielu z nich straciłą ją, polegając na maszynach i tracąc kontakt z naturą. W późniejszym czasie, tych, którzy potrafili jeszcze władać mocą Mana’y, ludzie zwykli nazywać ‘magami’.
Wielka Wiedźma Anise była pierwszym magiem w historii ludzkości. Wywierciła ona dziurę w powłoce Drzewa Mana’y i zbudowała w nim swoje laboratorium. Przepływ Mana’a, zarówno w świecie ludzi, jak i Faerie, został znacznie zachwiany. Anise wykorzystała wielką moc Mana’y, aby skonstruować kryształ, znany jako Płomienne Oko. Klejnot wydobywał najgłębsze pokłady zła z serca osoby, która go dotknęła.
W Epoce Mitów, kamienie, które Bogini Mana’y dała Bogom Księżyców, były najpotężniejszymi źródłami energii magicznej, jakie człowiek znał. Jednakże wielu magów, którzy później przyszło na świat, posiadało podobne klejnoty. Anise próbowała zdobyć taki kamień, kiedy stworzyła Płomienne Oko, jednak kontrolowanie go było bardzo niebezpieczne.
Wkrótce, wielu innych nauczyło się tworzyć własne Płomienne Oczy. Fale Mana’y stały się dzikie i chaotyczne, a cienie zasnuły ludzkie serca. Mana poraz kolejny nadwyrężyła granice wymiaru Fa’Diel, a fale zła wypełniły ludzie umysły i serca. Skończył się czas, w którym każda istota na świecie była dobra. Wiek dobiegł końca. Świat stracił swą pierwotną czystość i nieskazitelność.
Zło zapanowało na świecie, poprzez ludzi, którzy potrafili kontolować fale chaosu. Sprawiedliwi rozpaczali, jednak magowie, cieszący się z otrzymania nowych mocy, wierzyli że oto jest świat, którego zawsze pragnęli. Zebrali się oni i ogłosili stworzenie królestwa nowego tysiąclecia. Nazwali je wiekiem Uraklius
Aion, przywódca Faerie, wysłał armie, która pokonać miała Anise. Setki podległych wiedźmie magów stoczyło walkę z wojownikami Faerie. Bitwa rozgrywała się w nocy i prawie wszyscy Faerie zostali zabici. Część tych, którzy przeżyli, kontynuowała swoje życie w świecie ludzi.
Chociaż Faerie uważali całą ludzkość za wrogów, wkrótce odkyli, że są na świecie ludzi, którzy potrafią ich zrozumieć. Dzięki pomocy ludzi, mogli oni ponownie ruszyć do walki przeciwko Anise i jej magom. Tym razem zwyciężyli. Niestety, podczas walki całe Drzewo Mana’y zostało spalone.
W popiołach drzewa spodziewano się znaleźć wiele Płomiennych Oczu, jednakże odkopano tylko trzy. Aion został zesłany do Zaświatów. Odmówił na propozycje reinkarnacji i stał się Panem Zaświatów.
Aion, przywódca Faerie, stworzył sobie nowych poddanych – Shadoles. Shadoles były stworzone z myśli Aion’a, a ich zadaniem było sprowadzać dusze zmarłych do Zaświatów. Od tego czasu, wszyscy zmarli trafiają do Zaświatów, gdzie sądzone są przez ich Pana.
Anise została zabita za pomocą kamienia, zwanego ‘Siódmym Księżycem’. Legendy głoszą, że jeden z wojowników Faerie, który wystąpił przeciw wspieranej przez potęgę Płomiennego Oka Anise, pokonał wiedźmę za pomocą tego, tajemniczego przedmiotu.
Po świętej wojnie o Drzewo Mana’y, przepływ życiodajnej energii został wznowiony. Wcześniej, czarodzieje wyzyskiwali innych, korzystając z niebezpiecznej magii, lecz teraz ziemia produkowała wystarczającą ilość Mana’y dla każdego jej mieszkańca. Magowie, którzy przeżyli, nie mogli się pogodzić z tym, że ich moc jest teraz taka, jak normalnych ludzi. Znaleźli więc magię, która pozwolić im miała zagarnąć wszysto dla siebie.
Magowie zaczęli budować wieże w Punktach Mana’y w całym Fa’Diel, w celu odzyskania Płomiennych Oczu. Stanęli do walki przeciwko Faerie, którzy stanęli na drodze ich planów. Gdziekolwiek wieża była budowana, armia Faerie przybywała by ją zniszczyć. Takie wojny trwały przez setki lat i wkrótce cała ludzkość uznała Faerie za okrutne i złe stworzenia.
Elise, która sama siebie nazywała Anuella, była córką Anise. Miała moc, pozwalającą na ożywianie martwych przedmiotów. Po ucieczce z totalitarnego państwa swoje matki, zamieszkała w północnych górach, gdzie stworzyła armie lalek, spełniających każdy jej rozkaz. Z czasem ludzie zaczęli nazywać je magicznymi istotami, a sztuka Anuella’i rozpowszechniła się wśród magów i zapewniła jej ich szacunek.
Na świecie istniały dwa rodzaje magicznych tworów. Pierwszy obdarzony błogosławieństwem życia. Drugie dysponowały ukrytymi mocami. Z czasem zaczęto nazywać je artefaktami. Artefakty miały słabsze moce magiczne niż Płomienne Oczy, jednak były prostrze do zbudowania. Tworzenie Płomiennych Oczu było dodatkowo bardzo niebezpiecznie, przez co budowanie artefaktów stało się z czasem najpopularniejszym rodzajem magii.
Król smoków, Argot, zniszczył wszystkie wieże magów, zbudowana w świecie Faerie. Otworzył wrota do innych światów i przyzwał z nich wiele potworów. Według historii, stał się on wkrótce zły i został wyklęty przez Faerie.
Argot przyzwał Wyrm’a, wyglądem przypominającego Flammy’ie. Była to Lucemia, Wyrm Światła, najpotężniejszy ze swojego gatunku. Legendy mówią, że Lucemia zniszczyła wszystkie istniejące jeszcze wieże magów i w końcu umarła, próbując pochłonąć cały wulkan.
Lilipeas to mały lud, żyjący w północnych górach. Ludzie mówią, że są oni podobni do lalek Anuella’i. Tylko Selva, który był wysoki i szczupły, odwiedzał Anuella’e, podróżując do niej na grzbiecie ptaka. Selva często zabierał lalki Anuella’i poza teren jej gór.
W chacie węglarza, mała dziewczynka czekała na powrót swojego ojca. Na imię jej było Magnolia, a jej ojciec żył z polowań i z wypalania węgla. Selva wręczył tej dziewczynce jedną z lalek Anuella’i.
Lalka, którą dostała Magnolia, miała czerwone kamienie w miejscach oczu. Były to Płomienne Oczy stworzone przez Anise, które wybuchły żywym ogniem, doszczętnie spalając całą chatę.
Magnolia straciła życie w pożarze chaty, lecz lalka ocalała. Zaczęła nazywać samą siebie Magnolia i zamieszkała w wiosce Lilipeas. Przebywała tam, póki nie opóściła jej w towarzystwie czarodzieja. Chciał on ukraść Płomienne Oczy, umieszczone w oczach Magnolii, aby zagarnąć drzemiącą w nich energie Mana’y, o wiele potężniejszą niż ta z zaczarowanych instrumentów.
Anuella przejrzała spisek czarodzieja. Opóściła góry i ożywiła kamienne wzgórze, aby za jego pomocą zatrzymać karawane maga. Wzgórze zaczęło samo siebie nazywać Gaeus, a wiedza jego wydawała się głębsza i obszerniejsza niż Anuella’i. Czarodziejka poprosiła Gaeus’a o pomoc i przygotowała się do walki.
Wszyscy Faerie walczyli po stronie Anuella’i, wykorzystując wiele zaczarowanych instrumentów. Czarodziej przegrał w walce z potęgą instrumentów o nieograniczonej mocy Mana’y. Anuella zaczęła być odtąd znana jako „Szybująca Kontrabasistka” i jako „Dyrygent” wśród Faerie.
Czarodziej Halciet był ostatnim, który wystąpił przeciw Anuella’i. Wykorzystał kamień, zwany „Siódmym Księżycem” i walczył przeciw Anuella’i, lecz magowie w jego armi zaczęli sprzeczać się, chcąc zagarnąć potężny kamień dla siebie. Wtedy Halciet opóścił swoje wojska.
Magowie utworzyli magiczny okrąg za pomocą Płomiennych Oczu i wezwali Wyrma Błyskawic – Geimaswald’a. Nasłali go na Anuella’e, lecz w jej obronie wystąpił lud Lilipeas. Zwabili oni Wyrm’a do jaskini i tam go zgładzili. Przywódcą Lilipeas był Selva z Czterech Wiatrów.
Po bitwie, magowie docenili potęgę zaczarowanych instrumentów. Zabrali oni pozostałe Płomienne Oczy i muzyczne instrumenty, które zdobyli podczas walk, po czym uciekli na wschód. Tam, czarodzieje stworzyli instrumenty, za pomocą większej mocy Mana i oddali je swemu nowemu przywódcy – Lonway’owi.
Magowie wsparli Lonway’a swoją magią i poprosili o zniszczenie Faerie. Wtedy armia Lonway’a ruszyła do antycznego miasta Mindas, aby tam otworzyć przejście do świata Faerie. Wiele narodów wykorzystało to jako powód, to rozpoczęcia własnych politycznych sprzeczek.
Ricrot IV został wsparty przez Anuella’e, która dała mu armie drewnianych koni, które mogły szybować w przesworzach. Wykorzystał je, aby walczyć z Lonway’em i jego magami. Zasłynął jako Król Drewnianych Koni. Wielu odważnych ludzi dołączyło do armii Ricrot’a.
Groty Gato były potężnym ogniwem mocy świata Fa’Diel, chronionym przez Duchy Ascezy. Wielu mnichów walczyło jako żołnieże, a kapłani powstrzymywali najeźdźców z innych wymiarów, wzywając do pomocy duchy. Wielkie wojny pomiędzy różnymi światami i wymiarami, rozgrywały się na terenie grot.
Rosiotti był bohaterem, zdolny swoimi strzałami przeszyć pierś przeciwnika z wielu mil. Nie na darmo przewidywano, że jego odwaga i umiejętności przechylą szalę zwycięstwa na stronę Lonwaya. Wstąpił on do jego armii i został mianowany generałem. Przyjął tą oferte jednak tylko dlatego, że Imperator obiecał mu wielką nagrodę za pomoc.
W połowie zażartej walki między armiami Ricrot’a i Lonway’a, Selva z Czterech Wiatrów przywiódł swoją armię Lilipeas i Flowering’ów, aby wesprzeć armię Ricrot’a. Lonway rozkazał wtedy Rosiotti’emu zabić Selva’e. Nikt jeszcze nigdy nie umknął strzałom Rosiotti’ego, zacząła się więc pogoń.
Selva dowodził swoją armią, jednocześnie uciekając przed niekończącą się pogonią Rosiotti’ego. Gdy w końcu udało mu się przebić serce Selvy swoimi strzałami, został nagle otoczony niezliczonymi Lilipeas. Podobno właśnie wtedy Rosiotti został jednym z Mędrców i ruszył tą samą drogą, co oni.
Nunuzac był najlepszym i najpotężniejszym czarnoksiężnikiem Lonway’a. Wezwał on Freymold’a, Wyrma Ognia, jak rozkazał mu Lonway, kiedy szala zwycięstwa zaczynąła się przechylać na stronę Ricrot’a. Nunuzac wciąż przyzywał potwory, póki sam Lonway nie został zabity, a on sam nie został uwięziony w astralnym wymiarzę po drugiej stronie jego magicznego kręgu.
Kolejną armią, która przyłączyła się do wojny, były siły Aion’a z Zaświatów, znane jako „Istoty Cienia”. Owe ‘Istoty’, szerzej znane jako Shadoles, łapały i wysyłału ludzi do Zaświatów i tam ich więziły. Wojownik Olbohn zszedł do podziemi i własnoręcznie zabił Aion’a.
Freymold, Wyrm wezwany przez Nunuzac’a, przeleciał przez całe Fa’Diel, po drodze doszczętnie niszcząc dżungle, w której wychował się Rosiotti. Wojownik zdenerwował się i przyłączył do sił Anuella’i.
Lasdanac, był świętym rycerzem w armii Ricrota, który został nauczony przez Faerie potężnego „Zaklęcia Prawdy”. Wykorzystując ten czar, Lasdanac pokonał Freymold, jednak legendy mówią, że potem padł ofiarą przekleństwa Faerie.
Gdy wojna dobiegła końca, Ricrot IV wybudował wiele kościołów i zaczął kompletować „Księgę Boskiej Rady”. Założył także Akademię Magii, gdzie zawisł obraz potężnej czarownicy Anise, do wnętrza którego wezwany został jej duch. Anuella nie była zadowolona z tego powodu.
Świątynie straciły wielu swoich mnichów i kapłanów, kiedy weszły pod panowanie Ricrot’a. Wszyscy męscy kapłani byli odsyłani do Akademii Magii jako badacze. Posłużyć to miało osłabieniu wpływów organizacji religijnych.
W ciągu następnych lat, Ricrot rozesłał żołnieży, którzy zabić mieli wszystkich ocalałych ludzi Lonway’a. Kazał również zgładzić Faerie, których nazywał „Tymi z Szatańskimi Mocami”. Anuella zostawiła Ricrot’a i zamknęła się w miejscu zwanym „Cmentarzyskiem Artefaktów”.
Siódmy kamień Mana’y był marzeniem wielu ludzi, dzięki jego legendarnej potędzę, która dała o sobie znać wiele razy w ciągu historii. Jumi byli pierwszymi, wśród których rozpoczęto poszukiwania kamienia. Mówi się, że niezliczona ilość Jumi była z tego powodu zgładzona.
Kiedy Jumi byli zabijani podczas poszukiwań siódmego kamienia, ginęli poprzez własnowolną redukcje przepływu energii, w ich kryształowych rdzeniach. Wielu Jumi zginęło w ten sposób, aby chronić tajemnice ich klanu. Magowie zaczęli ich przez to nazywać „bryłami gnoju”.
Pojawiły się zmiany w świecie Faerie, gdy Zuf’ben został ich przywódcą. Spirytualne fale obu światów zacząły się wzmagać, a wielu podejrzewało, że oba światy połączą się w jeden. Zuf’ben narzekał na ludzka chciwość i głupote, błagając istoty wyższe o pomoc. Anioły odpowiedziały na jego modlitwy.
Anioły były istotami, które służyły Bogini i nie mogły być widziane w normalnych warunkach ani przez ludzi, ani przez Faerie. Siedem aniołów zdecydowały ożywić świat Faerie i ruszyli na Janna, statku o własnej świadomości.
Aby kontrolować Janna, anioły postanowiły wcielić się w Faerie i ludzi. Ożywione w ten sposób anioły straciłyby swoją pamięć, póki Janna nie obudziłaby ich na nowo.
Zuf’ben wsiadł do Janna i na jej pokłakdzie przeszukał zarówno Fa’Diel, jak i świat Faerie, w poszukiwaniu siedmiu aniołów. Ludzie jednak zaatakowali go, obawiając się latającego statku. Podczas ataku, umysły tych, którzy przebywali na pokładzie, zostały przesiąknięte złem.
Anioły przekształciły się w formy ludzi i Faerie, lecz stracili świadomość swej prawdziwej natury, ponieważ nie uświadczyli łaski Janna. Niektóre z aniołów przyłączyły się nawet do walki o kontrole nad świadomym statkiem. Janna stała się zły, a okrutni ludzie przejęli nad nią władzę.
Pomimo tego, że Janna nie zbudziła ich, sześć aniołów odzyskało swoje wspomnienia. Jeden zapłakał nad grobem towarzysza, jeden ruszył do walki z Janna, jeden stanął w szranki z innym aniołem, jeden poszedł prosić o rade Mędrców. Pamięć sześciu aniołów wróciła, jednak siódmemu nigdy nie będzie dane się przebudzić.
W snach sześciu aniołów, pojawi się ich zagubiony towarzysz. Nie odpowiedział jednak na ich wezwanie. Nie był on ani człowiekiem, ani Faerie, a Jumi. Zarówno ludzie, jak i Faerie wykorzystywali Jumi, aby wzmocnić swoją magię podczas wojny.
Anioły zaprzestały poszukiwań Janna i postanowiły walczyć wraz z Jumi. Z pomocą Mędrców udało im się zbudować statek do walki z Janna i przyłączyć się do wojny. Anioły pokonały przywódcę ludzi, a także Zuf’ben’a, ktory stał się złym Faerie. Anioły zamknęły Janna w wymiarowej dziurze i pozostali w krainie Fa’Diel.
Z czasem „Panowanie Pokoju”, które rozpoczął Ricrot, zmieniło się w „Pokój dla panowania”. „Księga Boskiej Rady” została użyta do propagowani cesarskich religijnych i politycznych przekonań. Wielu „heretyków” zginęło z rąk imperialnej armii.
Izoile Enaanshalc był piętnastym władcą Imperium Enaanshalc, zwanym Deathbringer’em. Był on potomkiem Ricrot’a Enaanshalc’a, bohatera wojen z Faerie. Pomimo tego, rządy Izoile’a doprowadziły do upadku Imperium.
Kodeks rycerski, który ustanowił Ricrot IV, zaowocował pojawieniem się wielu legendarnych bohaterów w krótkim czasie. Julio Liotte był najbardziej zasłużonym rycerzem w szeregach armii imprerium, dano mu przez to tytuł „Świętego Rycerza”. Stał się obrońcą cesarstwa. Rodzina Liotte przekazywała ten tytuł kolejnym genracją.
By uczcić honor poległych podczas wojny żołnierzy, Ricrot IV założył wiele świątyń ku czci Bogini Mana’y, zamykając jednocześnie większość starych świątyń, za wyjątkiem tej w Gato. Rodzina Halloway był wypełniona wieloma kapłanami, jednak pod rządami Ricrota, jej pozycja szybko zanikła.
Klan Windcaller’ów potrafił kontrolować wiatr i rozmawiać z nim. Prowadzili spokojne życie we wiosce u podnórza Szczytów Norn, mając oko na wszelkich intruzów, którzy mogliby zakłucić ich egzystencje.
Irzoile Ennanshalc pragnął nieśmiertelności, wysłał więc swą armię, aby zdobyć Smocze Kamienie, których broniły pradawne smoki. Jego próba nieudała się, a sam cesarz zginął podczas kampanii. Jednak jego silne pragnienie nieśmiertelności sprawiły, że Jajara, kościany smok, wybrał go na swojego dragoon’a.
Autor: Tantalus
Początek
Bogowie Księżyca
Imiona Kamieni
Gwiazdy, podążajcie za mną! Księżyce, chodźcie i wy! Będziemy świętować nadanie wam imion!
Imiona Księżyców
Zea, namiętny bóg ofnia
Barlen, samolubny bóg złota
Libreyt, szczęśliwy bóg lasu
Morphes, bogaty bóg ziemi
Ghazel, kapryśny bóg wiatru
Bogowie Księżyców cieszyli się, a Bogini Mana’y zapadła w swój sen, stając się wielkim Drzewem Mana’y. Fa’Diel został pozostawiony w rękach Bogów Księżyców.
Stworzenie
Flammy’ie
Ciemne Chmury
Dziura
Odrodzenie
Myśli
Rewelacja
Przepowiednia
Ludzie i Faerie
Mroczni
Upadły
Praca Człowieka
Praca Faerie
Drzewo Mana’y
Czarodzieje
Anise
Nieznane Klejnoty
Koniec Złotego Wieku
Wieki Uraklius
Święta Wojna
Ukryci
Płomienne Oczy
Zaświaty
Siódmy Księżyc
Chwilowy Pokój
Wieże Magów
Górska Szkoła
Artefaktonicy
Argot
Lucemia
Lilipeas
Popioły
Płomień Anise
Magowie i Rubiny
Gaeus
Dyrygent
Czarodziej Halciet
Geimaswald
Wschodni Wiatr
Imperator Lonway
Ricrot IV
Duchowa Wojna
Rosiotti
Pościg
Selva
Zaklinacz Nunuzac
Wojownik Olbohn
Freymold
Rycerz Prawdy
Nowy Świat
Świątynia Uzdrowienia
Anuella
Kamienie Mana’y
Gnój
Anioły
Janna
Wcielenie
Złośliwy Umysł
Niezbudzone Anioły
Prastare Wspomnienia
Siódmy anioł
Koniec Janna
Boska Rada
Deathbringer
Święty Rycerz
Ród Halloway
Windcaller’zy
Upadek Imperium
Informacja: Ten artykuł wymaga edycji, aby być zgodnym z nowymi zasadami wortalu SquareZone. Aktualna wersja artykułu zostanie wkrótce dostosowana do standardów.
Statystyka
- Ostatnia modyfikacja: wtorek, 25 kwietnia 2006, 19:39
- Artykuł czytany: 3048
- Głosów: 9
- Średnia ocen: 8
Komentarze
-
1. Shamash ~ czwartek 25 października 2007, 01:47
Bardzo dobry artykuł. Ale mam pytanie. Czy gł postać działa z własnych przesłanek i czy ma swoje miejsce w historii świata :D ? -
2. Tantalus ~ piątek 02 listopada 2007, 20:52
Główny bohater (ani bohaterka) nie mają swojego miejsca w historii. Ostatni w niej wpis, Upadek Imperium, odnosi się do wydarzenia bardzo odległego, prawdopodobnie kilka setek lub nawet tysięcy lat przed rozpoczęciem gry...
Dodaj komentarz
Aby skomentowć artykuł wystarczy wpisać treść komentarza w polu obok. HTML jest niedozwolony.
Niezarejestrowani użytkownicy muszą wypełnić pole Autor.
Konieczna jest również weryfikacja niezalogowanych użytkowników.
Wypowiedzi obraźliwe, infantylne oraz nie na temat będą moderowane - pisząc postaraj się zwiększyć wartość dyskusji.

